Plato is een Chinees

Er is iets raars met veel dingen. Ze lijken nog wel op zichzelf, maar ze zijn het niet. Zo kocht ik laatst bij de schoenmaker warme schapenwollen zooltjes voor in m'n laarzen - althans, dat dácht ik. Maar het was geen wol, het waren plukjes kunststof met de kleur van wol. Plastic haarklemmen, net zoiets. Ze zijn nog van hetzelfde merk en hangen nog op dezelfde plek bij de drogist, maar in plaats van zo'n keihard ding dat eeuwig meegaat is het een slap gevalletje met weke grijptandjes die een voor een afbreken, zodat je binnen de kortste keren met een tandenloos klemmetje zit.
Made in China, natuurlijk. Maar dat klopt niet. Want in China maken ze niks, ze apen alles alleen maar na. Wat je krijgt, is een slap aftreksel. Het is een gekke gewaarwording: in plaats van de echte dingen zien we alleen de schaduw ervan. Alsof we in een Chinese variant van Plato's grotvergelijking zitten met z'n allen. What you see, is not what you get.